verse vis Talmont poitou Charentes

Westkust van Frankrijk – lekker eten in Poitou-Charentes

Door Kim – Lange zandstranden, pittoreske dorpjes, bijzondere steden en ontspannen eilandjes. Poitou-Charentes aan de Westkust van Frankrijk is de streek van de Cognac, wijn, verse vis en oesters. Ik proefde hier de volste en lekkerste oesters ooit, ontdekte recepten die ik nog nooit eerder heb gezien en leerde de lokale gastronomie in enkele dagen bijzonder goed kennen. Maar naast alle culinaire lekkernijen is dit gebied de perfecte plek voor een actieve vakantie op de fiets. Mountainbike, racefiets, e-bike, met kinderen of zonder. Deze hele streek is met zijn lange netwerk aan fietspaden en routes ideaal om op de fiets te ontdekken. Veel hotels zijn er zelf volledig op ingesteld om fietsers te ontvangen. Dit artikel staat helemaal in het teken van lekker eten in Poitou Charentes. Meer over de ideale fietsvakantie lees je later!

Île d’Oléron

Dit mooie eiland bij de Franse kust is ongeveer net zo groot als Texel en bezorgt je, zodra je de brug over bent, meteen het ultieme eilandgevoel. De kleurrijke oesterhuisjes springen vrolijk uit het landschap, de lange zandstranden worden afgewisseld door dichte dennenbossen en het tempo is er zoals dat op een eiland behoort: net een tikkeltje rustiger.
De bonte oesterhuisjes maken het eiland een plezier om doorheen te fietsen.
Sommige huisjes zijn omgebouwd tot kleine ateliers waar kunstenaars hun werk verkopen.
In de gekleurde mini-ateliers laten de kunstenaars zien hoe ze alles maken.

Als je van oesters houdt is Île d’Oléron werkelijk een culinair walhalla. Je vindt er talloze restaurants met op de menukaart de meest speciale oester uit dit gebied: ‘Les fines de Claires’. Deze oesters worden na de kweek een extra maand geraffineerd in een bad (Claire) van zout en zoet water. Dit zorgt ervoor dat de oesters extra vol worden en minder zout smaken.

les fines de clair - Ile de Oleron

les fines de clair – Ile de Oleron

Fin de clairs ile de oleron

Les fines de clairs – ile de oleron

Op het eiland ontmoet ik Nicholas, een Nederlandse oesterboer die tien jaar geleden het familiebedrijf van zijn schoonouders overnam. Vol passie vertelt deze vrolijke Brabander hoe hij in het Franse wereldje van het oester kweken terecht is gekomen. Zijn verhaal is bijzonder. Het kweken van oesters is zo complex en de goede kwaliteit hangt van zoveel verschillende factoren af dat het hem jaren heeft gekost om dit volledig onder de knie te krijgen. Drie jaar duurt het voordat een oester groot genoeg is om te verkopen. En in deze drie jaar maakt dit kleine beestje een retour reisje van Île d’Oléron naar Bretagne om daar in het koelere water verder te groeien. De laatste maand brengen ze weer op de oesterboerderij van Nicholas door. Vakmanschap in zijn puurste vorm. En ik zweer dan ook dat ik iedere oester die ik van nu af aan naar binnen ‘slurp’ vol respect en bewondering bekijk en net een klein beetje extra geniet!

Mosselen “Eglade”

Maar het zijn niet alleen oesters die de menukaarten in dit gebied domineren. De Fransen uit Poitou-Charentes hebben een zeer bijzonder recept dat werkelijk alleen in deze streek wordt gegeten. Ik was dan ook geïntrigeerd dat ik om de bereiding te kunnen zien de chef naar buiten mocht volgen.
Op een enorm lange plank van bijna twee meter liggen rijen van rauwe mosselen die vervolgens worden bedekt onder een dikke laag dennennaalden. De chef steekt deze vervolgens aan en een heftig vuur roostert de mosselen binnen tientallen seconden gaar. Eerlijk gezegd lijkt het alsof er iets mis is gegaan en deze compleet verkoolde mosselen weggegooid moeten worden. Maar nee, dit is de bedoeling! De plank wordt naar binnen gedragen, op tafel gezet en iedereen schuift aan. En geloof me, de smaak van het vuur, de poreuze schelp en de kleine stukjes dennennaalden geven deze mosselen zo’n verrukkelijke rooksmaak dat ik met zekerheid kan zeggen dat dit de lekkerste bereiding van mosselen is die ik ooit heb geproefd!

Dennennaalden

Dennennaalden op het vuur

 

mosselen op dennennaalden

“Eglade” mosselen op een bed van dennennaalden

Mosselen Eglades

Mosselen Eglades

Talmont-sur-Gironde

Op de punt van een hoge klif torent de romaanse kerk Sainte-Radegonde uit boven het dorpje Talmont. Dit is precies het soort plaatsje waar ik heel erg blij van wordt. Kleine steegjes, witte ‘cottage-stijl’ huizen met gekleurde luiken en geurende bloemen die de muren bedekken. Het wemelt er van de winkeltjes en kleine restaurants. En hoewel ik net de pech heb dat het deze middag regent (serieus zeldzaam in dit gebied!) zie ik helemaal voor me hoe je hier de warme zomeravonden al struinend door de vele straatjes door kunt brengen. Als de middag dan ook nog eindigt met een lunch van verse zeevruchten en de lokale vangst van de dag terwijl ik over de kust uitkijk Tja, goeie die me hier wegkrijgt 😉

vissershutten

vissershutten

markt in Royan

markt in Royan

kreeft

kreeft

verse vis talmont

Mosselen, gamba’s en zeeslakken als entrée

Cognac

Het is bijna een doodzonde om dit mooie historische stadje aan te doen zonder een bezoek te brengen aan één van de vele Cognac-huizen die deze Cognacstreek telt. Ik nam zelf een kijkje in de keuken van het indrukwekkende huis van Rémy Martin, een familiebedrijf dat sinds 1724 de hoogste kwaliteit Cognac creëert. Midden in ‘La Coeur du Cognac’ staat het statige huis dat een bezoek meer dan waard is.

Ik had zelf het geluk dat ik de chocolade-proeverij mocht ervaren en ondanks het vroege uur (je smaakpapillen zijn namelijk vroeg in de ochtend het sterkst!) mocht ik diverse cognac variaties samen met exclusief bereidde gebakjes en chocolade proeven. Wanneer je tijdens je bezoek de verhalen hoort over hoe deze likeur tot stand komt en het werk dat er generaties lang in wordt gestoken, moet je het de Fransen nageven, ze verstaan hun vak en weten wat kwaliteit is. In de donkerste kelders van Cognac zijn de familiegeheimen rondom dit goudkleurige goedje eeuwen geleden ontstaan en worden tot vandaag de dag in stand gehouden!

Remy Martin Poitou Charentes

Remy Martin Poitou Charentes

Remy Martin

Cognac en macarons als ontbijt, iemand? ;-)

Kim was op reis op uitnodiging van Poitou-Charentes

 

Geef een reactie